Cheryl Grot weet uit eigen ervaring hoe ingewikkeld het kan zijn om je weg te vinden in regelingen, schuldenproblematiek en zorg. Na de training van Expertisecentrum Sterk uit Armoede werkt zij nu als ervaringsdeskundige in Zaandam-Oost.
Cheryl begeleidt inwoners met vragen over geld, zorg, wonen en welzijn. Daarbij gebruikt ze niet alleen haar kennis, maar ook haar eigen levenservaring. ‘Van nature help ik graag mensen’, vertelt ze. ‘Dat heb ik altijd al gedaan.’ Haar weg naar het werk als ervaringsdeskundige begon bij het Sociaal Wijkteam in haar eigen woonplaats, waar Cheryl regelmatig ondersteuning kreeg. Omdat haar dochter met een beperking werd geboren, kreeg het gezin veel te maken met complexe regels, voorzieningen en aanvragen. ‘Ik had vaak hulp nodig om wegwijs te worden in alle regelingen en bepalingen’, zegt ze. ‘Bij het wijkteam hielpen ze me bijvoorbeeld met formulieren en aanvragen.’
Leefwereld
Zoals vaak gebeurt, leidde de complexiteit van regels ook tot financiële problemen. ‘Gelukkig is het bij ons inmiddels opgelost, maar het heeft lange tijd een grote rol gespeeld.’ Bij het wijkteam viel haar sociaal-maatschappelijke betrokkenheid op. Ze werd gewezen op de training van Expertisecentrum Sterk uit Armoede. ‘Voor mij was het meer dan een opleiding. Ik kreeg inzichten die ik nu dagelijks gebruik in mijn werk. Eén van de onderdelen die mij het meest zijn bijgebleven is de kloventheorie. Die beschrijft hoe misverstanden kunnen ontstaan wanneer mensen elkaars leefwereld niet kennen. Veel problemen ontstaan doordat mensen elkaar niet begrijpen’. Niet omdat ze niet willen, maar omdat ze een andere achtergrond hebben.’
Luisterend oor
Ook het thema generatiearmoede maakte indruk. Hoe overtuigingen, gewoontes en gedrag soms onbewust van generatie op generatie worden doorgegeven. Sinds haar opleiding werkt Cheryl als ervaringsdeskundige bij de gemeente Zaanstad. Ze ondersteunt inwoners op verschillende plekken. Zo draait ze mee tijdens inloopspreekuren van het Sociaal Wijkteam, waar inwoners terechtkunnen met vragen over onder meer schulden, werk, wonen, zorg, gezondheid en opvoeding. Soms is een gesprek voldoende. Soms is er meer nodig. ‘Als mensen extra begeleiding nodig hebben, ga ik bijvoorbeeld mee naar afspraken of help ik ze de juiste weg te vinden.’ Cheryl heeft daarnaast een vaste plek op dinsdag- en donderdagmiddag in een ontmoetings- en activiteitencentrum in de wijk Poelenburg. Daar ontvangt ze inwoners die behoefte hebben aan een luisterend oor of praktische ondersteuning.
Voelt als waardering
‘Mensen komen bijvoorbeeld met vragen over financiën of omdat ze niet weten waar ze recht op hebben. Vaak merk je dat er veel onwetendheid is. Dan probeer ik samen met hen uit te zoeken wat mogelijk is. Ik weet hoe het voelt om vast te lopen. Hoe ingewikkeld sommige situaties kunnen zijn. Daarom begrijp ik vaak goed waar iemand doorheen gaat. Soms zit de grootste hulp zelfs niet in een oplossing. Naar iemand luisteren is al heel waardevol. Veel mensen hebben niemand die echt de tijd neemt om hun verhaal aan te horen.’
Als ervaringsdeskundige vormt Cheryl ook een belangrijke schakel tussen inwoners en de gemeente. ‘Als we knelpunten zien of merken dat iets anders uitpakt dan bedoeld, geven we dat door aan onze collega’s bij de gemeente’, vertelt Cheryl. De samenwerking met die collega’s verloopt steeds beter. ‘We leren elkaar kennen en ontdekken wat we aan elkaar hebben. Collega’s vragen nu vaker of ik iemand wil begeleiden, juist vanwege mijn achtergrond en ervaring. Dat voelt als waardering.’
Van elkaar leren
Wat motiveert haar om dit werk te doen? ‘Het geeft me voldoening als ik zie dat anderen niet zo diep hoeven te vallen als ik zelf heb meegemaakt.’ Cheryl hoopt vooral dat inwoners weten dat hulp vragen geen teken van zwakte is. ‘Je denkt vaak dat je alles alleen moet oplossen’, zegt ze. ‘Maar dat hoeft niet. Er zijn mensen die met je mee willen kijken. Ik wil inwoners verder helpen en er samen met mijn collega’s voor zorgen dat beleid, dienstverlening en ondersteuning beter aansluiten op de dagelijkse praktijk. Uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: bewoners helpen. Soms kijken we alleen vanuit een ander perspectief. Juist daardoor kunnen we veel van elkaar leren.’