Woningcorporaties staan soms voor een lastige uitdaging: huurders met betalingsachterstanden die onbereikbaar zijn. Brieven blijven onbeantwoord, telefoontjes worden genegeerd, deurwaarders komen niet verder. Maar waar de reguliere aanpak stokt, maakt een ervaringsdeskundige het verschil. Vanuit menselijk contact, begrip en doorzettingsvermogen lukt het soms wél om verbinding te maken en erger te voorkomen.
Niet oordelen, maar luisteren. Niet eisen, maar meedenken. Niet weglopen, maar blijven staan. Zo denkt ervaringskundige Riane Kuzee-Hoogeveen erover. ‘Het is belangrijk dat je écht begrijpt wat er speelt. Daarom ga ik persoonlijk langs bij mensen met een huurachterstand. Liever praten dan brieven sturen. Meestal hoor je eerst: het komt nu niet uit. En dat begrijp ik. Maar het komt eigenlijk nooit uit. Juist daarom blijf ik staan. Want het is nú tijd voor dat gesprek.
Niets doen is geen optie meer. Niet voor de huurder en ook niet voor de woningcorporatie. Mensen doen voor mij wél de deur open. Ik krijg koffie, soms zelfs een tosti als het lunchtijd is. Ik laat merken dat ik écht luister. Ik ben niet in dienst van de woningcorporatie of de gemeente, ik ben geen deurwaarder. Ik kom namens Sterk uit Armoede, op verzoek van de woningcorporatie. We gaan samen kijken wat kan.’
Opeenstapeling
In 2023 waren er 117.000 huishoudens met een huurachterstand, zo leren cijfers van branchevereniging Aedes. Achter huurachterstanden zitten vaak andere problemen, vertelt Riane. ‘Schulden, mentale druk, een opeenstapeling van zorgen. Bijvoorbeeld een moeder die met twee banen al tien jaar probeert rond te komen. Dan leg ik uit: als je nu voor onderbewindstelling kiest, kun je er over drie jaar vanaf zijn. Misschien zelfs over 18 maanden. Nu ben je al tien jaar aan het overleven. Zou je niet liever écht opnieuw beginnen?
Die spiegel is soms pijnlijk, maar vaak nodig. Ik heb een afspraak geregeld met een sociale bewindvoerder en op de dag van de afspraak heb ik haar thuis opgehaald. Ze wilde graag dat ik erbij was als steun en getuige. Ze vertrouwde mij en dat vertrouwen maakt het verschil. Er is getekend en de bewindvoering is in gang gezet. Daarmee is hopelijk uithuiszetting voorkomen.’
Goede rol
Een uithuiszetting is vaak het eindstation van een lange periode van stress, wanhoop en miscommunicatie. Naast alle ellende voor de huurder brengt dit forse maatschappelijke kosten (juridische procedures, extra inzet van hulpdiensten) met zich mee. ‘Door eerder het gesprek aan te gaan en oog te hebben voor de iemands gehele situatie, kun je zo’n traject soms voorkomen’, zegt Riane. ‘Dat is beter voor de huurder én voor de woningcorporatie en gemeente. Een ervaringsdeskundige kan hierbij een goede rol spelen.’