In het liedje Ik voel me zo verdomd alleen van Danny de Munk uit 1984 hoor je méér dan een eenzame jongen uit de filmklassieker Ciske de Rat. Als je goed luistert ontdek je alle maatschappelijke kloven uit de kloventheorie: sociaal, cultureel, politiek en levensbeschouwelijk.

Zo groeit Ciske de Rat op in armoede in een gewelddadige thuissituatie, zonder gelijke kansen. Hij wordt niet begrepen door zijn omgeving. Zijn gedrag en taal sluiten niet aan bij wat de samenleving als normaal ziet. Ciske wordt gestigmatiseerd als Rat. Hij voelt zich in de steek gelaten door instanties en hunkert naar liefde en menselijkheid; waarden die in zijn omgeving nauwelijks aanwezig zijn.

Het verhaal van Ciske is geen ver-van-je-bed-show, maar een spiegel van hoe maatschappelijke uitsluiting werkt. Een liedje van veertig jaar oud dat vandaag nog steeds raakt en schuurt. Soms zegt een liedje meer over onze samenleving dan een heel rapport.