Anisa Stelloo volgde de training Preventie van Geldzorgen van Sterk uit Armoede en Pharos. Op LinkedIn blikte ze daarop terug: ‘Het was een bewogen en leerzaam jaar, met vallen en opstaan. Ik heb veel geleerd, weerstand ervaren, mijn stem laten horen, mijn kop gestoten, kleine successen behaald en me soms eenzaam gevoeld. Ik heb veel nieuwe mensen leren kennen, ieder met een eigen visie.’
‘De training heeft mijn leven verrijkt’, zegt Anisa. ‘Je komt in contact met mensen die in een vergelijkbare situatie hebben gezeten. Je beseft dat je niet alleen bent en dat jouw verhaal waardevol is. Je wordt erkend en gehoord.’ Sinds december vorig jaar werkt ze als ervaringsdeskundige bij de gemeente Meierijstad. Daar kan zij haar levenservaring op een professionele manier inzetten om anderen te helpen. Anisa heeft veel meegemaakt en weet hoe het voelt om voortdurend in de overlevingsstand te staan. De constante stress, de onzekerheid, het gevoel dat het water tot aan je lippen staat. Maar ze weet ook dat het mogelijk is om daaruit te komen. Juist die ervaring maakt haar verhaal zo krachtig. Het biedt hoop en perspectief aan mensen die het moeilijk hebben. ‘Ik wil laten zien dat armoede niet het eindstation hoeft te zijn.’
Zonder te oordelen
Haar verhaal deelt ze met mensen die zelf vastlopen. ‘Ik weet hoe het is om in onzekerheid te leven’, vertelt ze. ‘Dat schept vertrouwen. Mensen voelen zich veilig om hun situatie met mij te delen en een helpende hand te accepteren.’ Volgens Anisa komen problemen zelden alleen. Geldzorgen zorgen voor stress, gezondheidsklachten en verminderde concentratie. ‘Daardoor wordt het juist nóg moeilijker om overzicht te houden en actie te ondernemen’, zegt ze. ‘Mensen raken verlamd. Juist op die momenten is het belangrijk dat iemand naast je staat die begrijpt wat er speelt, zonder te oordelen. Die weet wat je doormaakt en hoe moeilijk het is om door de bomen het bos nog te zien.’
Omzetten in woorden
Als iemand haar een paar jaar geleden had verteld dat ze dit werk zou doen, had ze diegene waarschijnlijk voor gek verklaard. ‘Dit stond echt niet op mijn to-do list’, zegt ze lachend. ‘Verre van.’ Terugkijkend overheerst dankbaarheid. ‘Wat ben ik blij dat ik alle rottigheid kan omzetten in woorden.’ Ze helpt mensen, geeft workshops en verzorgt presentaties alsof ze nooit anders heeft gedaan. ‘Dat voelt geweldig.’ Empathie is daarbij essentieel. ‘Je moet je verplaatsen in de persoon die tegenover je zit. Heel simpel gezegd: tegen iemand die slecht Nederlands spreekt moet je geen ambtelijke taal gebruiken. En harder praten helpt dan ook niet, want die persoon heeft geen probleem met zijn gehoor.’