Direct naar hoofdinhoud
Published on

Alex Schepel (49 jaar) groeide op in Paddepoel, Groningen. Al van kinds af aan kreeg hij te maken met armoede: schulden, alcoholisme, misbruik, stilzwijgen, verlies; het blijken bekende elementen in zijn omgeving destijds. Het ene aspect versterkte het andere, waardoor Alex lange tijd van uitkering tot uitkering leefde. ‘Thuis werd er altijd gegoocheld met geld. Het ene gat met het andere vullen. Het idee was “als je geld hebt, dan moet je het snel opmaken anders komt iemand het halen”.

Rond zijn twintigste veranderde Alex’ leven. Hij bouwde, door een nieuwe studie, een vriendenkring op. Met één van zijn vrienden werkte hij met veel plezier bij de V&D. Toch ging het wederom bergafwaarts toen hij in 2013 met het faillissement van de V&D zijn baan verloor. ‘Toen kwam de UWV om de hoek kijken’. Hij had een sollicitatieplicht, maar door de angsten die hij vanuit zijn jeugd had opgebouwd, bleek dat een grote opgave. ‘Bellen durfde ik echt niet. Ik kon me gewoon niet handhaven’. Alex wilde van zijn angsten af en besloot om een gratis talententraining te gaan volgen. Via die training kwam hij in aanraking met Sterk uit Armoede. ‘In dat foldertje stond zoiets als: ‘met de bagage uit het verleden, kun je iets goeds doen in de toekomst’. Ik dacht meteen, dat is iets voor mij, want ik heb genoeg bagage’. 

Zo begon Alex in 2014 met de opleiding van Sterk uit Armoede. Hij vond het in de beginperiode naar eigen zeggen ‘doodeng’. ‘Elke dag kwam ik daar en dacht ik bij mezelf, ik ga hier weg’. Toch zette hij door. In de eerste fase van de opleiding stond het vertellen van ieders levensverhaal centraal, iets wat Alex nog nooit eerder had gedaan. Na een tijdje heeft Alex zijn verhaal aan de klas durven vertellen. ‘Het heeft een jaar geduurd voordat ik het kon zeggen. Toen heb ik mijn rugzak leeggeschept, langzaam maar zeker. Je raakt het nooit helemaal kwijt, maar het is zo klein geworden dat ik er gewoon over kan praten’. 

Dat hij nu juist anderen kan helpen door te praten over zijn verleden, dat had hij nooit gedacht. ‘Ik neem positie in, soms is dat nog steeds eng hoor, maar nu ben ik iemand die wat te vertellen heeft. En dat had ik nooit’. Vanuit de opleiding werd hij gevraagd om als teamdocent mee te werken aan de Mbo-opleiding in 2017. Daar is het niet bij gebleven, want inmiddels is Alex werkzaam als ervaringsdeskundige projectleider binnen Sterk uit Armoede. ‘Ik kan nu veel dingen van mijn leven beschrijven, anderen erkenning geven. Ik weet hoe het voelt. Dat is het verschil in werken met ervaringsdeskundigen het gaat over ‘indenken’ en ‘invoelen’. Ik weet zelf precies hoe het is om onmachtig te zijn.’ 

De gereedschappen om de vicieuze cirkels te doorbreken is precies wat Alex anderen nu wil aanreiken. ‘Mijn wereld is zoveel beter geworden, ik heb het nog nooit zo goed gehad. Ik ben zo bevrijd uit mijn gietijzeren kooitje. Dat gun ik anderen ook’. Hij merkt dat hij door zijn ervaringsdeskundigheid iets in werking zet bij anderen. Van zijn eigen vrouw die zich nu weer aan het ontwikkelen is tot aan collega’s die inzichten opdoen door Alex. Hij is gemotiveerd om door te gaan: ‘Het werkt als een olievlek’.

Download het boek van Sterk uit Armoede: